Ardımızda bıraktıklarımız [ İlknur Çolak ]
Hayat… İlk nefes ve son nefes arasında yaşadıklarımız… Ölümsüz olmak… Bu dünyadan göçüp gittikten sonra ardımızda bıraktıklarımızla anılmak…
Hayat… İlk nefes ve son nefes arasında yaşadıklarımız… Ölümsüz olmak… Bu dünyadan göçüp gittikten sonra ardımızda bıraktıklarımızla anılmak… Her gidenin ardından limanda kaldıkça söylenecek sözler vardır… Hatıralar canlanır gözlerimizde… Paylaşırız birbirimizle, özlemeye başlarız… Biliriz ki; giden geri gelmeyecek. Tesellidir yaşananlar, tesellidir kaybettiğimizin yaşadığı mutluluklar. Sevmiştir, sevilmiştir… Bazen kısa bir ömürdür yaşanan, acı yürekleri dağlar… Geride kalan vazgeçilmezin çocukların, büyük aşkla, sevgiyle bağlandığın eş, kıymetlin annen, baban kardeşlerin ve tüm sevdiklerin hüznü yaşar yokluğunda… Hafızalarda yer edersin de bazen iyi anılırsın, bazen kötü… Bazen de Burhan Abi (Şahinkaya) gibi “Neden bu kadar iyi oldun, yokluğuna nasıl alışacağız” dersiniz… Annesi ve tüm sevenleri gibi. Bugün bu sözler döküldü O’nun ardından… Başarılı bir iş hayatı, sanatla dolu bir yaşam… Gönüllerde taht kurarak aramızdan göçüp gittin Burhan Abi… Kanser ailemizden bir can daha aldı… Genç yaşında seni bizden, sevdiklerinden aldı… Söylenecek çok söz var ardından… Hepsi iyiliklerine dair… En büyük mirasın Nehir ve Dağhan’la yaşayacaksın… Nur içinde yat… Seni hep özlemle anacağız… |
